The First 48

Beste niet onder-geseeuwden!

Zoals velen onder jullie het waarschijnlijk al op het nieuws hebben gezien ben ik vorig weekend zo eventjes ondergesneeuwd geweest! Ik wil jullie dan ook even mededelen hoe ik dit avontuur heb beleeft...

Hier in Amerika spreken ze over DE blizzard 2013. Volgens de Amerikanen is het de 6de grootste sneeuwstorm van New England! Het begon allemaal Vrijdag ochtend 8 februari! Kleine mooie lieve vlokjes sneeuw dwarelden naar beneden. En tot vrijdagmiddag was het ook niet meer dan dat! Maar vanaf dat moment begon de sneeuw zich toch al aardig op te stapelen en tegen de avond had ik onderstaand uitzicht.

De hopen sneeuw is de aan de kant geduwde sneeuw van de snowplows... Maar die hadden op dit moment niet veel effect meer. Wat op de foto niet te zien is de wind die opdat moment steeds maar toenam. De combinatie harde wind veel sneeuw zorgde er op de avond voor dat onze elektriciteit uitviel... Niet zo erg dacht ik eerst dat gebeurt hier nog wel vaker... Het langst was ooit 6 uur, tijdens Sandy, en een orkaan is erger dan een sneeuwstorm, dus was ik er vrij zeker van dat we vrij snel weer elektriciteit zouden hebben. Hoe ver ik er ook naast had kunnen zitten!
Na een avondtje lezen bij kaarslicht besloot ik dan maar te gaan slapen...

De volgende ochtend was er nog steeds geen elektriciteit, maar niets kon me voorbereiden op wat ik zal toen ik naar buiten keek! VEEL SNEEUW! Er moest een schouder tegen onze deur worden gezet om die open te krijgen. Door de wind was de sneeuw daartegen vrij hoog geworden.

Helaas nog steeds geen elektriciteit en nog steeds was het aan het sneeuwen. Ik dacht dan maar eens rond te lopen in de straat om te zien hoe alles eraantoe was! Auto's mochten op dit moment niet meer rondrijden. Enkel politie, brandweer, dokters,... mochten nog op de weg, zodat de snowplows alles gemakkelijk konden vrijmaken!
Mijn wandeling buiten had me opgewarmd maar nog steeds geen elektriciteit. Iets wat op dit moment geen pretje meer was! De temperatuur in mijn huis bleef maar dalen, en het was steeds moelijker om me warm te houden. Dan maar eens rondwandelen op zoek naar een warm kop koffie!
Onder de weg nog even een goede daad: een auto uit de sneeuw helpen duwen! Overal waren mensen sneeuw aan het ruimen en mensen waren heel broederlijk en hielpen elkaar sneeuw ruimen. Jonge mensen checken hoe de oudere mensen zonder elktriciteit het stellen! CONCLUSIE veel sneeuw en geen elektriciteit brengt mensen samen!
Maar helaas geen warme koffie... aja want er was nergens elektriciteit, dus winkels sloten.

Toen ik thuis kwam, bleek het nog kouder te zijn geworden in mijn huisje.

Op mijnen thermostaat kun je zien dat het ongeveer 50 graden farhenheit NIET CELCIUS. Dat staat gelijk aan ongeveer 10 graden celcius! Ik begon toch wel lastig te krijgen omdat ik nog steeds geen elektriciteit had! Maar er was niets dat ik kon doen, warme hotels waren reeds volgeboekt en er was niemand in de buurt die ik kende die wel een warm huis had. Zelfs op mijn werk waren ze de elektriciteit kwijt! De eninge oplossing was een koude nacht ingaan, ik had alle dekens verzameld en me ermee toegedekt, khad nog een have computer baterij dus nog een filmpje gekeken en wat gelezen en om negen uur dan reeds in bed gekropen. Uit bed komen was geen optie meer... TE KOUD! Op dat moment voelde ik me ook heel erg miserable! Ik was klaar om terug naar Belgie te wandelen...

De ochtend bracht niet veel verbetering... de temperatuur op mijnen thermostaat was nog maar 40 graden (dit is 4 en 5 graden) en nog steeds geen elektriciteit! Ik was de wanhoop nabij! Tot de verlosende telefoon kwam om 8 uur van een collega dat er elektriciteit was op mijn werk! Alles snel bij elkaar gepakt en zo snel ik kon naar mijn werk gereden. Wat niet echt snel kon, wat zelfs de straten waren nog wit van de sneeuw.

Ik werd opgewacht met een warme tas koffie en had een warme dag voor de boeg! Maar 's avonds begon ik toch weer zenuwachtig te worden dat ik nog steeds geen stroom ging hebben. 10%  van New Bedford had nog steeds geen elektriciteit. Met een bang hartje reeds ik mijn straat ik en barste in tranen uit toen ik van ver mijn lichten al zag branden! Ik kon een douche nemen! Het was nog tot te volgende dag wachten op internet, maar dat kon me niet schelen! IK HAD EEN WARM HUIS!!!!!

 

Achteraf gezien had ik het zo erg nog niet want er waren mensen die tot vrijdag moesten wachten op elektriciteit! Maar het verschil is dat inwoners van New England zich verwachen aan pannens en dergelijk en dat ik dit nooit had verwacht, toch geen 2 dagen in superkou.

 

Hieronder nog wat sfeerbeelden!

 

Ik heb een pad moeten graven zodat mijn postbode aan mijn brievenbus kon!
Ze hadden alles bij elkaar geplowd tegen mijn brievenbus.

Veel stroompannes werden veroorzaalt door takken die afknapten onder het gewicht van de sneeuw en wind, en die elektriciteits kabels met zich meetrokken.

In de vere verte kan je mijn huis zien...

Mijn toen niet meer ondergesneeuwde voordeur.

Tegen de avond probeerde de zon zelfs een beetje door te breken.

Zo dit was het dan....

 

Greetings form Mass

 

They came, they saw, they conquered!

Teerbeminden,

Iets meer dan een maand geleden waren ze hier! Jaja ik heb het over mijn mama, papa en kleine broer. Nu ik er kan over vertellen zonder in tranen uit te barsten, wil ik jullie laten delen in onze avonturen in de USA!

Na een goede 8 maand gescheiden te zijn van mijn familie was het op 16 juli 2012 eindelijk zover, ik werd opnieuw herenigd met mijn familie! Ik stond een uur op voorhand al op het vliegveld te wachten en toen hun vliegtuig dan eindelijk geland was, waren my folks natuurlijk de laatsten die eraf kwamen! En ik had geen vingernagels meer over!
Maar na lang wachten en veel uitkijken naar het moment dat ze naar de USA kwamen, waren ze hier en ik wou beginnen met te tonen hoe goed ik hier wel met de auto kon rijden! Kwas toch wel een beetje nerveus want ik was chauffeur voor mijnen papa en hij at nog nooit naast mij gezeten van als ik mijn rijbewijs had!

Maar, ondanks het feit dat ik al onmiddelijk verkeerd reed met de ouders in de auto en een GPS bij de hand, werd ik gepromoveerd tot chauffeur van de vakantie. Behalve in New York, respect voor mij papa maar ik rij niet in Manhatten!!! Das just crazy! Dat is iets wat alleen doorwinterde New Yorkers doen! En blijkbaar mij vader!

De eerste dag nam ik ze mee naar het centrum van New Bedford en in de namiddag gingen we naar het New Bedfordse strand! We bezochten ook Plymonth en ik nam ze mee naar Newport, we WANDELDEN naar de kleine New Bedfordse Zoo,... En nog zoveel meer! Ja, je leest het goed...wandelden! Aan mijn voeten kun je nog steeds zien dat er hier veel gewandeld werd en ik geen conditie meer had! Bleinen dat ik had... waaw!


Hieronder is een dag aan de zee, je kan er prachtig zien hoe Robbe zich met alles wat hij heeft in het water smijt! Vervolgens wat omgeving, met ook de redder die ons moeder wenkte en vertelde dat er met ballen in het water mocht gespeeld worden!!!



Voor onderstaande foto heb ik geen toestemming van de ouders... maar hier is hij toch ma en pa in Plymonth!

We hebben ons hier goed geamuseerd... Het was alsof ik was vergeten hoe het was om ze in huis te hebben! Dat was dan ook iets waar ik het moeilijk mee had als ze terug weg waren. Alles was hier terug zo stil! Als ze me aan de luchthaven hadden gezegd dat ik mee mocht naar huis dan had ik dat gedaan!

Maar nu kijk ik uit naar de komst van mijn andere broer Sven!!! Ben curieus wat dat gaat geven!

Kvraag mij af of hij zich ook onmiddelijk zal laten omdopen als een echte Amerikaan en zich in de hamburgers stort zoals mijn andere broeder hier doet op de foto links!!!

Wat we natuurlijk ook gedaan hebben is New York eens bezocht! Dat konden we niet links laten liggen!




Onder, ons Robbe die solliciteert voor vrijheidsbeeld!

Links ziet u de jongeman genaamd Robbe en rechts ziet u het vrijheidsbeeld Juist om verwarring te vermijden!

Dit was op het einde van de dag... De moment waar we zoveel hadden rondgelopen (We zagen bijna volledig New York op 1 dag) dat Robbe en ik ons bijna voortsleepten! Nietwaar Robbe!!!! Maar we konden er wel nog een spurtje uitrukken voor de taxi die anders zou zijn doorgereden!

Hieronder nog wat foto's van de vakantie van 4/5 van Familie De Keukelaere...

 

 

Robbe de eekhoornlokker!

 

 Lunch bestellen en eten op/in Times Square. Hot Dogs, hoe Amerikaans van ons! En voor moest je het je afvragen, ja dat zijn de trappen waar Alicia Keys haar song 'Empire State of Mind' op zong!

 

 



Wandelen, wandelen, wandelen!

Hieronder de enigste foto van ons allen! Het bewijs dat ze hier echt wel waren!

De achterkant, aan het WTC monument.

Met deze foto wil ik jullie gedag zeggen en tot de volgende keer!

Sven, IK KIJK UIT NAAR JE KOMST!

 

Greetings from Mass!

DC, Baby!

Gegroet lieve blog-volgers,


Dit weekend heb ik weeral een stukje Belgie in Amerika ontdekt... Ik ben hier naar de Aldi geweest... moest er bijna 45minuten voor rijden maar ik moest toch eens zien hoe de Aldi er hier uitzag! (enkel de tegels zijn gelijk, vreemd genoeg...) En ik verlang zo hard naar bepaald Belgisch voedsel dat ik er het rijden voor over heb!!! Maar helaas hadden ze er de lasagna niet waar ik zo naar verlang!!! En ons Moeke kan het ook niet zenden want je mag geen vlees opsturen... Maar ik overleef het wel.

Net zoals ik nu al 7 maand geen pak goede frieten heb gegeten! En het concept frietuur kennen ze hier absoluut niet. Ja, Mc Donalds, BurgerKing, en noem maar op, dat kan je hier allemaal wel vinden maar geen frituur!
En vreemd genoeg bijna geen varkensgehakt! Elk deel van een varken kan je kopen maar ze maken er geen gehakt van.

Maar genoeg over het gemis van het Belgische voedsel. Want ik heb jullie nog een aantal dingen te vertellen over mijn laatste trip... Ik ben naar WASHINGTON geweest... een stad vol monumenten en een groot contrast met New York... Waar New York druk en grijs is, is Washington groen en relaxt...

Jammergenoeg had ik niet de eer om er de president te ontmoeten... kheb hem zelfs niet zien rondlopen in zijn huis, maar ik wist wel een foto van hem en zijn vrouw te bemachtingen in het Museum of American History!

Een prachting museum, waar ik ook de allereerste Amerikaanse vlag heb gezien... jammergenoeg mochten er geen foto worden genomen van de vlag... Het ding valt bijna uit elkaar van de ouderdom en heeft slechts 13 sterren (het aantal staten dat er toen waren) en is echt reusachtig!!!!! Maar nu word hij achter glas bewaard waar niemand hem kan aanraken en hij onder bepaalde temperaturen!!!




Washington is een stad vol monumenten en het is dan ook dat dat we hebben gedaan tijdens ons weekend daar, monumenten bezocht!! Hieronder is een foto van het zeer indrukwekkende WASHINGTON MONUMENT...

Op de foto zou je het zo niet zeggen maar dit monumet is 169m hoog, je kunt je een beetje een indruk vormen door naar de mensjes te kijken rond het monument! En het het bestaat uit marmer, graniet en zandsteen...Normaal kan je een lift nemen naar de top van het monument, maar onlangs is er in de buurt een aardbeving geweest, waardoor het niet toegenakelijk is voor het publiek....

We hebben geen geluk met het open zijn van monumenten... terwijl we in DC waren ontdekten we dat er ook nog een ander monument was dat op dat moment niet toegankelijk was en het vrijheidsbeeld is ook voor een jaar gesloten... Wisten ze dat ik naar hier kwam!?

Ik voor het Martin Luther King, Jr. Memorial... Zoals je wellicht ook kon lezen... prachtige plaats volledig ingericht als aandenken aan Martin Luther King!

Ik heb ook op de plaats gestaan waar hij zijn bekende speech gaf... 'I have a dream'






Martin Luther King uit steen gehouwen...

De plaats waar Martin Luther King Zijn alombekende speech gaf:
''I HAVE A DREAM'

Tot zover het Martin Luther King Memorial... Van hieruit gaan we over naar niemand minder dan Mr Lincon...

Dit is het gedenkteken voor niemand minder dan rarara Abraham Lincon! Toen ik hier voor stond had ik nooit gedacht dat het zo groot zou zijn... In de films leek het steeds kleiner... De volgende tekst staat boven het hoofd van onze vriend gegraveerd:

IN THIS TEMPLE

AS IN THE HEARTS OF THE PEOPLE

FOR WHOM HE SAVED THE UNION

THE MEMORY OF ABRAHAM LINCOLN

IS ENSHRINED FOREVER

Voor mijn vrienden die niet zo goed Engels kunnen heb ik ook de vertaling: In deze tempel, gelijk in de harten van de mensen voor wie hij de unie redde, is de nagedachtenis van Abraham Lincoln voor eeuwig vastgelegd

By the way: Lincon was de 16de president van de Verenigde staten...Hij diende van 1861 tot aan zijn dood in 1865.

Voor jullie het jullie zouden afvragen... Ik ben ook naar het Witte huis geweest! Het bewijs:

Dit is die kant van het witte huis dat ze ook in de films gebruiken...

Jammer genoeg geen Obama te zien... Er was wel een auto die het witte huis verliet terwijl wij er getuige van waren... Maar de man in de auto was blank en dus kon dat de president niet zijn...

De ander kant van het Witte Huis en mezelf!!

Als afsluiter wil ik nog een paar foto's met jullie delen...

Het 'Museum of Natual History'
Heb je 'Night at the Museum' ooit gezien?? Dit is het museum waar het verhaal zich afspeelt. Als je ooit in Washinton bent is dit het bezoeken waard... En voor de mensen die op op nen frank kijken...Het is gratis!!!

The US Capitol, hier bevint zich de wetgevende macht! 



Onder dit gebouw bevind zich onze vriend Lincon... Elke pilaar vertegenwoordigd een staat in de Verenigde Staten! Als je voor het gebouw staat zie je ook dat er een staat geschreven staat boven elke pilaar!!

Zo dit was het dan weer eens!! Alle foto's zijn terug te vinden op mijn facebook!!!

Greetings From Mass!!!

Tot de volgende!

WEEK 26

Hello Everybody,

Het is alweer even geleden dat ik iets heb gepost en ik weet dat ik mijn weinig volgers teleurstel! Maar ik ben ik jullie nog niet vergeten hoor! Ik ben hier nu bijna 6 maand en het gemis begint nu echt wel toe te slaan!

Maar eerst en vooral zal ik jullie nog even over mijn avonturen vertellen! Een tijdje geleden heb ik New York bezocht! 

En ik moet eerlijk toegeven dat ik toch wel een heel klein beetje veel onder de indruk was. Ze noemen het de stad dat nooit slaapt en het is ook wel zo... We kwamen om 3u uit een bar op times square en het aantal toeristen was nog niet verminderd... Jammergenoeg was ik er maar voor een dag en een half voor ik alweer terug moest. Gevolg: ik kon belange niet alles zien wat ik wou maar hier zijn een aantal hoogtepunten van mijn bezoek!

TIMES SQUARE

Geloof het of niet... IK nam deze foto!!! Ben er trots op...

Times Square is magnefiek! Ik heb het bezocht wanneer het donker was, wat volgens mijn gids, het indrukkwekkends was, omwille van alle lichten. En indurkwekkend was het. Ik had niet genoeg ogen in mijn hoofd! Je voelt je superklein wanneer je de square binnenwandelt. Het is moeilijk om het gevoel te omschrijven dat je hebt als je daar wandelt daarom heb ik nog een kleine selectie foto's voor jullie gemaakt...

Herrinner jullie je nog Alicia Keys song: Empire state of mind??? Wel dit zijn de trappen waar de dame haar song op zong...

Het grappige was dat ik hier liep en plots hoorde ik nederlandse stemmen... Wat een verrassing was dat om tussen al dat Amerikaans een Nederlandse stem te horen!!!

 

Met de rug naar de eerste foto die ik trok van Times Square is dit het beeld dat je krijgt.

Times Squares telt vele en vele reclame borden en onder die borden bevinden zich vele en vele winkels die duur zijn... Een voorbeeld: een t-shirt van Forever21 kost 2 maal zoveel als in om het even welke andere Forever21 winkel in New York.

En ja beste vrienden hier stond ik voor niets minder dan het bekende CHRYSLER BUILDING... Jammergenoeg kon ik op het moment niet eens een kijkje gaan nemen binnen in het gebouw. Het is een gebouw dat je vanuit verschillenden plaatsen in New York kunt herkennen!

Een klein beetje info over het prachtige gebouw: Het Crysler Building, het absolute symbool van de New Yorkse art deco en korte tijd het hoogte gebouw ter wereld (320m), werd in 1930 voltooid en vormt nog steeds een van de herkenbaarste silhouwetten in de skyline van Manhattan. Voila!

Boven  is het ROCKEFELLER CENTER te zien... Aan de voet van het gebouw bevinden zich alle vlaggen van de hele wereld... En Belgie het ik er ook tussen gevonden!!! Omwille van de vele vlaggen is het echter onmogelijk om er een deftige foto van te nemen!

Als afsluiter breng ik jullie GRAND CENTRAL TERMINAL! Een gigantisch en prachtig treinstation! Het lijkt wel of je krimpt waneer je daar binnenwandelt. Ook hier heb ik een klein stukje geschiedenis bij: In de glorietijd van de Amerikaanse spoorwegen kreeg Grand Central Terminal de bijnaam 'de poort naar de natie' en lag er een rode loper naar het perron waar passagiers op de avondtrein naar Chicago stapten!

Dit waren een aantal van de plaatsen die ik met jullie allen wilde delen! Natuurlijk heb ik nog meer plaatsen bezocht in New York zoals broadway (waar ik toch graag eens naar een voorstelling zou gaan kijken), SoHo, (waar ik mijn kleerkast heb aangevult), Little Italie en Chinatown,... Plaatsen die nog op mijn verlanglijstje staan zijn het vrijheidsbeeld (dit is onder reconstructie voor de moment) en ground zero.

Dit is mijn afsluiter voor vandaag:

Dit is de skyline van New York die we zagen wanneer we over een of andere brug reden... kweet nog steeds niet over welke brug we reden... Dit was mijn enige foto die ik kon maken want  blijkblaar is het van dat punt verboden foto's te trekken. Je neemt foto's van de skyline en je zou kunnen een terroristische aanval kunnen plannen!!! Vanaar GEEN FOTO'S. Omdat ik niet wou worden gearresteerd als terrorist stopte ik mijn foto toestel wijselijk weg!

GREETINGS FROM MASS...

Ps: Voor de geintersseerden alle foto's zijn te bezichtigen op Facebook!

So Long... No Writing...(Part 2)

Lieve vrienden aan de overkant....

Hier ben ik dan weer voor het 2de deel van mijn verhaal van mijn trip naar Boston. Hieronder zijn nog wat foto's terug te vinden van de bezochte plekjes in Boston.... Uiteraard heb ik nog niet alles gezien van wat er valt te zien in Boston en ik zal dan ook een der deze dagen (of een der komende maanden) terug trekken naar boston om er mijn ontdekkingtocht verder te zetten, bezien wat ik nog niet heb gezien... Ons enthousiasme om alles in 1 dag te zien was te hoog gegrepen...

Boston Common

Ok, ik ben geen professionele fotograaf dus is het niet gemakkelijk om een foto te trekken van een park.... maar hier had ik het mooiste zicht. De witte vlek is een vijver waar in de zomer heel wat kikkers zouden in zitten, maar in de winter vriezen ze de vijver dicht zodat om er te kunnen op ijsschaatsen. Dus hebben we niet kunnen kikkerspotten!!! De Geschiedenis van het park begint in 1634 toen een kolonist met de naam van William Blackstone het kocht... en het diende onder ander als galgenveld. Tijdens de bezetting van van 1775-1776 waren hier europeanen gelegerd... rarara BRITTEN. En in de 19de eeuw evolueerde het naar een centrum van burgeractiviteit en dat is het nu nog steeds....

Hieronder volgen enkele van de bezienswaardigheden in het park.




Het PARKMAN BANDSTAND. Het is een muziektent gebouwd in 1912 ter nagedachtenis aan G.F. Parkman, die 5 miljoen dollar naliet voor eht onderhoud van Boston Common. Jammer genoeg konden niet eens genieten van een klein concertje.... tijdsgebrek en er speelde toen niemand.

Dit is het/de SHAW MEMORIAL. Dit Relief is voor het 54ste Massachusetts Infantry regiment uit de burgeroorlog, het eerste vrije zwarte regiment in de Union Armym en zijn blanke kolonel Robert Shaw.



Tot zover Boston Common... Toen we uit het park kwamen gewandeld viel ons oog op het volgende gebouw...

Massachusetts State House.

Jammergenoeg konden we niet binnen in het gebouw... maar toch wisten we als ware touristen wat info te verzamelen over over het gebouw...
De eerste steen werd gelegd op 4 juli 1795 door Samuel Adams en Paul Revere. Het werd voltooid op 11 januari 1798. Het stond symbool voor het capitool in Washington en was de inspiratiebron voor veel staatscapitools in het land... Het is nog steeds het schoolvoorbeeld van Amerikaanse overheidsgebouwen.
Een weetje over de blinkende koepel... Hij is bekleed met koper en goud en dient als nulafstanden in massachussets. Hij werdt het middelpunt van het universum genoemd door Oliver Wendell Holmes...

Tot slot brachten onze voeten ons naar..... Chinatown

In Boston bevind zich de op 2 na grootste Chinatown in de VS... na die in San Francisco en New York... hieronder enkel sfeerbeelden van de trip door Chinatown

Hier eindigde onze trip... het was tijd om Boston achter ons te laten en terug te keren naar New bedford.

Hier eindig ik dan ook en neem afscheid van jullie allen...
Sorry als er schrijffouten in staan in mijn blogs... ik geef de schuld aan het feit dat ik hier niet veel nederlands moet schijven en aan mijn nieuwe PC met qwerty toetsenbord...

See u all soon!

Greetings From Mass

So Long... No Writing

Howdie Teerbeminde Belgen,

Ik weet het, ik weet het... ik heb jullie allen een beetje in de steek gelaten door niets te posten de voorbije weken. Maar hier ben ik dan weer in een nieuw jaar met een nieuwjaarsbelofte aan jullie allen: Ik zal proberen om elke 2 weken iets te posten... Gevaarlijke beloften! Maar ik doe mijn best om dit voor jullie waar te maken.
Maar nu een update over mijn leven hier, 'what have I done' de voorbije weken. Heel wat om eerlijk te zijn... Ik heb Boston bezocht, prachtige stad, maar veel te groot om in 1 dag te bezoeken. Maar ik heb mijn best gedaan hier volgt een kort verslagje en wat foto's.
Om jullie er zeker van te laten zijn, ik ben zel degelijk in Amerika! Op de weg naar Boston kwam ik de grootste Amerikaanse vlag tegen die ik hier reeds heb gezien... En je ziet hier veel vlaggen...

Dankzij de winderige dag kon ik een mooie foto trekken van een wapperende vlag.

En we naderden Boston steeds meer en meer... (tis in mijl)

Na een fijne en aangename rit zagen we dan toch de sky-line van Boston.

En daar is Boston...

Het eerste waar we naartoe reden was MIT, de universiteit van Technologie. Een deel van Boston is omgetoverd tot universiteitsstad, wel tot deel van MIT universiteitsstad. In de spirit van scholen reden we verder naar Harvard... een universiteit die heel wat ouder is dan dan MIT. En naar mijn menig ook veel mooier... daar MIT jong en modern is daar is Harvard veel ouder en heeft meer charme... (naar mijn bescheiden mening). Havrard bestaat dan ook al sinds 1636. Terwijl MIT werd opgericht in 1861. MIT heeft daartegen wel een paar duizend studenten meer. Maar beiden de moeite om eens te bezoeken!!

Hieronder een paar sfeerfoto's van MIT en Harvard... ENJOY! Het is niet gemakkelijk om jullie alles te laten tonen omdat alles zo verspreid is. Je hebt niet 1 campus waar alle gebouwen zich bevinden.

Wat ziet u hieronder? Wel op de eerste foto ziet u het hoofdgebouw van MIT. Op de 2de foto bent u getuige van een modernere foto van Harvard. En last but not least een van de kerken van Harvard... Naar mijn menig de mooiste en indrukwekendste!



Helaas moet ik nu afscheid van jullie nemen maar morgen het vervolg!!!!
See you all soon!

Greetings from Mass