zaterdag 16 februari 2013

The First 48

Beste niet onder-geseeuwden!

Zoals velen onder jullie het waarschijnlijk al op het nieuws hebben gezien ben ik vorig weekend zo eventjes ondergesneeuwd geweest! Ik wil jullie dan ook even mededelen hoe ik dit avontuur heb beleeft...

Hier in Amerika spreken ze over DE blizzard 2013. Volgens de Amerikanen is het de 6de grootste sneeuwstorm van New England! Het begon allemaal Vrijdag ochtend 8 februari! Kleine mooie lieve vlokjes sneeuw dwarelden naar beneden. En tot vrijdagmiddag was het ook niet meer dan dat! Maar vanaf dat moment begon de sneeuw zich toch al aardig op te stapelen en tegen de avond had ik onderstaand uitzicht.


De hopen sneeuw is de aan de kant geduwde sneeuw van de snowplows... Maar die hadden op dit moment niet veel effect meer. Wat op de foto niet te zien is de wind die opdat moment steeds maar toenam. De combinatie harde wind veel sneeuw zorgde er op de avond voor dat onze elektriciteit uitviel... Niet zo erg dacht ik eerst dat gebeurt hier nog wel vaker... Het langst was ooit 6 uur, tijdens Sandy, en een orkaan is erger dan een sneeuwstorm, dus was ik er vrij zeker van dat we vrij snel weer elektriciteit zouden hebben. Hoe ver ik er ook naast had kunnen zitten!
Na een avondtje lezen bij kaarslicht besloot ik dan maar te gaan slapen...

De volgende ochtend was er nog steeds geen elektriciteit, maar niets kon me voorbereiden op wat ik zal toen ik naar buiten keek! VEEL SNEEUW! Er moest een schouder tegen onze deur worden gezet om die open te krijgen. Door de wind was de sneeuw daartegen vrij hoog geworden.


Helaas nog steeds geen elektriciteit en nog steeds was het aan het sneeuwen. Ik dacht dan maar eens rond te lopen in de straat om te zien hoe alles eraantoe was! Auto's mochten op dit moment niet meer rondrijden. Enkel politie, brandweer, dokters,... mochten nog op de weg, zodat de snowplows alles gemakkelijk konden vrijmaken!
Mijn wandeling buiten had me opgewarmd maar nog steeds geen elektriciteit. Iets wat op dit moment geen pretje meer was! De temperatuur in mijn huis bleef maar dalen, en het was steeds moelijker om me warm te houden. Dan maar eens rondwandelen op zoek naar een warm kop koffie!
Onder de weg nog even een goede daad: een auto uit de sneeuw helpen duwen! Overal waren mensen sneeuw aan het ruimen en mensen waren heel broederlijk en hielpen elkaar sneeuw ruimen. Jonge mensen checken hoe de oudere mensen zonder elktriciteit het stellen! CONCLUSIE veel sneeuw en geen elektriciteit brengt mensen samen!
Maar helaas geen warme koffie... aja want er was nergens elektriciteit, dus winkels sloten.

Toen ik thuis kwam, bleek het nog kouder te zijn geworden in mijn huisje.



Op mijnen thermostaat kun je zien dat het ongeveer 50 graden farhenheit NIET CELCIUS. Dat staat gelijk aan ongeveer 10 graden celcius! Ik begon toch wel lastig te krijgen omdat ik nog steeds geen elektriciteit had! Maar er was niets dat ik kon doen, warme hotels waren reeds volgeboekt en er was niemand in de buurt die ik kende die wel een warm huis had. Zelfs op mijn werk waren ze de elektriciteit kwijt! De eninge oplossing was een koude nacht ingaan, ik had alle dekens verzameld en me ermee toegedekt, khad nog een have computer baterij dus nog een filmpje gekeken en wat gelezen en om negen uur dan reeds in bed gekropen. Uit bed komen was geen optie meer... TE KOUD! Op dat moment voelde ik me ook heel erg miserable! Ik was klaar om terug naar Belgie te wandelen...
De ochtend bracht niet veel verbetering... de temperatuur op mijnen thermostaat was nog maar 40 graden (dit is 4 en 5 graden) en nog steeds geen elektriciteit! Ik was de wanhoop nabij! Tot de verlosende telefoon kwam om 8 uur van een collega dat er elektriciteit was op mijn werk! Alles snel bij elkaar gepakt en zo snel ik kon naar mijn werk gereden. Wat niet echt snel kon, wat zelfs de straten waren nog wit van de sneeuw.
Ik werd opgewacht met een warme tas koffie en had een warme dag voor de boeg! Maar 's avonds begon ik toch weer zenuwachtig te worden dat ik nog steeds geen stroom ging hebben. 10%  van New Bedford had nog steeds geen elektriciteit. Met een bang hartje reeds ik mijn straat ik en barste in tranen uit toen ik van ver mijn lichten al zag branden! Ik kon een douche nemen! Het was nog tot te volgende dag wachten op internet, maar dat kon me niet schelen! IK HAD EEN WARM HUIS!!!!!
 
Achteraf gezien had ik het zo erg nog niet want er waren mensen die tot vrijdag moesten wachten op elektriciteit! Maar het verschil is dat inwoners van New England zich verwachen aan pannens en dergelijk en dat ik dit nooit had verwacht, toch geen 2 dagen in superkou.
 
Hieronder nog wat sfeerbeelden!
 
Ik heb een pad moeten graven zodat mijn postbode aan mijn brievenbus kon!
Ze hadden alles bij elkaar geplowd tegen mijn brievenbus.

Veel stroompannes werden veroorzaalt door takken die afknapten onder het gewicht van de sneeuw en wind, en die elektriciteits kabels met zich meetrokken.

In de vere verte kan je mijn huis zien...

Mijn toen niet meer ondergesneeuwde voordeur.

Tegen de avond probeerde de zon zelfs een beetje door te breken.
Zo dit was het dan....
 
Greetings form Mass